Goregasm

'Reload, reload!' roept L. opgewonden terwijl ik gespannen mijn pistool heen en weer schud. We halen de trekker over alsof het een lieve lust is, knipperen slechts 3 keer met onze ogen per 20 minuten en vermaken onze buren met ranzige zombiegeluiden gecombineerd met het gezellige 'RATATATATA' van onze vers-geupgrade automatic shotgun.
We hebben het voor elkaar om na 5 jaar eindelijk een stukje van de gamehall binnenshuis te brengen. Naast onze nummer 1 verslaving (airhockey) mochten we graag helemaal losgaan op een specifiek spel, met de nietsverhullende titel 'House of the dead'. Dit spel heeft maar 1 regel: zoveel mogelijk zombies neerknallen. Nadeel is echter dat het in zo'n gamehall best een prijzige aangelegenheid kan zijn omdat je deze game met zn tweeen speelt, en zie maar eens te weerstaan er nog een euri in te gooien als JIJ dood bent en je partner niet.
Maar dit is allemaal verleden tijd. Voor het eerst spelen we het ene na het andere level uit en worden we met de minuut competitiever. We maken wedstrijdjes voor de meeste treffers recht door het hoofd (= meeste punten) en bedenken allerlei strategieen om tot de allerhoogste puntencombo te komen: een Goregasm.

Ik kan het iedereen aanraden. Behalve misschien de omliggende buren....
Wie durft??

Jar of gold

De bel gaat. Wanneer ik open doe, staat daar de postbode met een pakketje. Beheerst neem ik het pakketje aan bedank hem. Rustig doe ik de deur dicht en dan ren ik naar de woonkamer. Ik slaak een vreugdekreetje en geef een ruk aan de verpakking. Op dit pakketje heb ik bijna drie weken gewacht! Onder mijn hand laat een scheur in het papier de verschillende kleuren al zien: felroze, blauw, groen, paars, geel. Een felrode dop met een wit lintje erom met opdruk:




Puur goud, gewonnen met een fotowedstrijd bij een van mijn favoriete winkels in Glasgow. Om nu, weer in Nederland, van te genieten.
Nieuwsgierig geworden? Klik hier om jezelf te kwellen, want ik deel niet!

Gorgeous Garden

 

Eindelijk is het zover. Na twee jaar hebben we 'een buiten'. De ruimte was er altijd al, maar tot dusver nog niet geschikt om lekker te gaan zitten. Maar nu, met mooie houtvlonders, bistrosetje en heel veel plantjes is onze buiten ineens een Buiten en kunnen we lekker Buiten zitten, eten, en een boekje lezen -terwijl we bij de benedenburen in de tuin kunnen gluren. En Gorge, onze nieuwe kleine huisgenoot, vindt de tuin ook helemaal geweldig. Laat die zomer maar komen (of eigenlijk, een paar graadjes minder graag)!

Naughty noodles

De afgelopen week stond in het teken van veel 'Goodbyes'. Goodbye voor mijn kickboksmaatje Chloe na vier maanden trouwe beuksessies, goodbye voor mijn bijna-naamgenootje en stagecollega Myrte (gevierd met het zelf maken van heerlijke sushi), en goodbye voor de rest van mijn collega's hier op de afdeling. Gisteren ging ik daarom met een aantal van hen eten bij noodlerestaurant Wagamama (vrij vertaalt: naughty child), gevolgd door een aantal gezellige drankjes in de stad. En kreeg ik daarbij ook nog eens een ontzettend super leuk en persoonlijk afscheidscadeau met Schots tintje!
Vanavond is mijn allerlaatste goodbye, toepasselijk samen met Luyken in de pub. En dan ben ik helemaal klaar voor de Schotse Hooglanden gevolgd door ons heerlijke eigen huisje. Aye!

Me last week in Glesga

Op dit moment is het 22 graden en lijkt de Schotse zomer begonnen. Wat een contrast met vijf maanden geleden, toen ik hier onder een dekentje met de kachel aan de sneeuwvlokken buiten zag vallen. Het is dan ook vooral het weer dat aangeeft dat ik hier nu mijn derde seizoen in ga. Voor de rest kan ik maar moeilijk zeggen hoe vijf maanden 'voelt' of hoe snel of hoe langzaam tijd kan gaan. Het gaat. Soms wat sneller, soms wat langzamer. En dan ineens -maar aan de andere kant ook weer helemaal niet plotseling- zijn er vijf maanden voorbij. Daarom TIJD voor een kleine compilatie!

Effe bijtanken

Kom je op je werk, stoot je zomaar je grote teen tegen een heliumtank!

Stroopleger

 

Al de hele week wilde ik iets 'leuks' doen. Gewoon weer even lekker met m'n handen bezig zijn. Helaas zijn mijn omahaakspullen al enige weken in Nederland en liggen mijn leesboeken stof te vergaren. Toen ik het idee om dan maar pannenkoeken te gaan bakken ook ten uitvoering had gebracht, wist ik het niet meer. Het was zes uur in de avond, pannenkoeken op, afwas gedaan. Hmmmmm.
Toen ineens kreeg ik het geniale idee om stroopsoldaatjes te gaan maken. Alles wat je ervoor nodig hebt is suiker (en als er iets is dat ik altijd in huis heb) en een beetje boter. Het enige wat je moet doen is de suiker laten carameliseren en dan een beetje boter erbij. Sim-pel, toch?
Nou...vier-pannen-in-de-gootsteen-en-2-uur later en slechts met 200 gram van een kilo suiker over wist ik het echt niet meer. Of de suiker smolt niet en ik had na 10 minuten gewoon nog steeds witte suiker, of de suiker met boter smolt wel maar werd niet bruin, en toen de boel een keer bruin werd zat het meteen loeivast aan de bodem van de pan. De laatste poging met een Hooooge pan, een 'How to caramelize sugar' Youtube video op de achtergrond en veel geduld werd eindelijk een geslaagde. Vijf met caramel volgegoten pijltjes en opgedroogde caremelslierten all over the place, inclusief in mijn haar en op mijn armen (?). Ach ja, en dan kan ik het natuurlijk niet laten om even lekker met een pan vol (hete, au...) caramel te spelen. Vergat ik daarna toch mooi even dat het spulletje wel warm blijft maar erg snel hard wordt, waardoor ik vervolgens nog 25 minuten nodig had om de pan weer schoon te krijgen.
Maar het resultaat mag er wezen hoor, kijk maar hier!