Na

6 juni 2012

Aantal keer foto's bekeken: >40. Aantal kaarten ontvangen: >50. Aantal stukken overgebleven bruidstaart: 4. We ontvangen een felicitatie-smsje voor ons eerste jubileum: de eerste week van ons huwelijk zit er alweer op! De vraag die het meest gesteld is in de afgelopen week was op de kop af: hoe voelt het nu om getrouwd te zijn?

Ik kan je zeggen: als ik de was in de machine doe, mijn brood smeer, de kattenbak verschoon of schoenen koop voelt het niet heel anders. Je leeft je leven zoals je het ' ervoor ' ook al deed. Met een verschil. Wanneer iemand mij vraagt of we thuis ook voetbal kijken, antwoord ik ontwennig dat mijn MAN alle wedstrijden van Nederland graag mag volgen (en dat zijn vrouw, ik dus, daar geen moer aan vind). Ja, mijn MAN heeft de bruiloft ook als fantastisch ervaren en nee mijn MAN en ik gaan nog niet op huwelijksreis. Ik betrap mezelf erop dat ik nog vier keer 'mijn vriend' zeg en ook dat ik dat al raar vind klinken. Als de telefoon gaat weet ik niet met welke naam ik nu op moet nemen maar ik weet wel dat ik een nieuw naambordje op de deur wil en ook kijk ik er op een bijna kinderlijke naar uit om een nieuwe bankpas te bestellen.

Het zit hem in de kleine dingen. Je bent een klein beetje anders, maar toch dezelfde. Een andere naam, die aangeeft dat je bij een bepaald iemand hoort. Dus, hoe het voelt? Precies zoals het klinkt: als heel erg getrouwd!

Voor

29 mei 2012.

Er zijn verschillende manieren om uit te kijken naar bepaalde gebeurtenissen. Je kunt er veel aan denken en voorstellen hoe het er precies uit zal zien. Je kunt de dagen aftellen, en de uren. Je kunt er niet van slapen, of juist wel.

Voor mij is er vooral een VOOR en een NA. Met een gebeurtenis als mijlpaal ertussen. Dit zorgt ervoor dat je heel veel kleine momentjes hebt om naar uit te kijken en je kunt eigenlijk dubbel aftellen. De laatste keer dat je -X- doet voor een bepaalde gebeurtenis. Je kunt de gekste dingen meetellen - althans, dat doe ik vaak ongemerkt. 

Dus VOOR bij mij een van de belangrijkste en leukste gebeurtenissen tot nu toe in mijn leven plaats zou gaan vinden deed ik het volgende:

- De laatste keer ontbijten
- De laatste keer ontbijtshit opruimen met gemopper
- De laatste keer m'n bruidsjurk bekijken zonder aan te trekken
- De laatste keer stress (oh nee, toch niet)
- De laatste keer checken of ik echt geen pukkels heb
- De laatste keer m'n bruidsjurk bekijken zonder aan te trekken
- De laatste keer kletsen met mams (nog meer stress)
- De laatste keer alleen slapen
- De laatste keer toch weer opstaan om m'n bruidsjurk te bekijken zonder aan te trekken

En weet je wat het leuke is door op zo'n manier af te tellen? De eerst volgende keer, zijn het weer allemaal eerste keren: dan doe ik alles voor het eerst als een getrouwde vrouw!

Professionaai

Voldaan prop ik al mijn knuffels in een plastic krat. De tafel is al test-ingedeeld en alle prijskaartjes gemaakt. Gelukkig maar dat ik dat eerder gedaan had, want van de lange naaisessies die ik de laatste tijd gemaakt heb ga je niet bepaald helder denken.

Toen mijn collega vroeg of ik ook mee wilde doen met spullen verkopen op Koninginnedag, hoefde ik daar geen twee keer over na te denken. Helaas zorgt mijn algehele troep-weggooi mentaliteit ervoor dat ik niet veel overhoud om op een kleedje te leggen. Gelukkig had zij een leuker idee: het verkopen van zelfgemaakte knuffels!

Nu draai ik niet bepaald een hoge productie op het vlak van de knuffelnaaierij. Stap 1 was dus: de 20 jaar oude naaimachine kreeg een onderhoudsbeurt. Dat had ik veel eerder moeten doen, want het stimuleert de productie enorm - voordat ik die kosten eruit heb ben ik wel 20 knuffels verder.

De afgelopen weken was ik vooral op 3 verschillende plaatsen te vinden: achter de naaimachine, voor de naaimachine en boven de naaimachine. En op de valreep is het gelukt om genoeg monsters te creeren om mijn koninginnedagtafel te kunnen vullen.

Vanaf morgen gaan we onder de naam 'handmade Besties' al onze creaties verkopen. Om het plaatje compleet te maken hebben we niet alleen mooie visitekaartjes MET logo, maar ook een mooie blog (klik hier!). Dus mocht er een Bestie zijn die je aanspreekt en je bent niet toevallig morgen in Amsterdam: de naaimachine is nog warm!

Mevrouw Roelvink

Voor De Grote Dag had ik mij voorgenomen om met een lekker fris kleurtje voor de dag te komen, in plaats van mijn eigen doorgaans Sneeuwwitje-kleurige voorkomen. Omdat ik door mijn werk helemaal verpest ben door de stijgende cijfers van huidkanker en ik tegenwoordig dus met factor 50 de zon in ga, leek de zonnebank geen handige optie. Ik moest het daarom in een gezondere hoek gaan zoeken.
En wat is er nu gezonder dan een combinatie van beta-caroteen, collageen, vitamine E met een snuifje rietsuiker-concentraat? Heel Hollywood is er al gek van: de Spray Tan. In tien minuutjes klaar en 5 tot 7 dagen een bruin kleurtje naar wens, van weekendje-Texel tot aan drie-weken-Costa of permanent-woonachtig-in-Suriname, alles kan!
Zo gezegd, zo gedaan. Ik naar de lokale Spray Tan Salon, waar een gezellige Zoetermeerse dame al kletsend een fles 'Vanity kleurintensiteit 3' ('echt goed voor de huid en volleeedig op organische basis!') op mijn lelieblanke huid leeg spoot.
Om dit kleurtje echter goed te laten zitten moet je een aantal dingen doen. De kleur moet goed intrekken, dus dat betekent 8 uur lang niet douchen en geen activiteiten waarbij je hard gaat zweten. Verder, vanwege het afgeef-gehalte, het liefst de eerste dag donkere, wijde kleren dragen. En dus liep ik als een soort Gothic-meets-Dries-Roelvink door de Appie voor de wekelijkse zaterdagboodschappen.
Je moet er wat voor over hebben. Want bruin was ik wel. EN ik heb nog vier sessies te goed. Hoe mooi dat straks staat bij m'n bruidsjurk? Dat wordt nog een verrassing!

Monsterlijk

Omdat de ene hobby moet wijken voor de andere, heb ik de afgelopen maand wel leuke dingen-om-te-delen gemaakt, maar niet geblogd. Dit komt omdat mijn nieuwe verslaving absoluut geen tijd meer over laat voor bloggen, sporten of naar de film.

Een tijdje geleden heb ik voor mezelf onderstaand boek aangeschaft: The Big Book of Knitted Monsters. En ik hou van monsters en van knitting, zie daarom: de ideale combinatie!

Sindsdien is het bij ons iets drukker geworden in huis. Zie hier Mr. Popular (inmiddels verhuisd naar andere eigenaar), Londini en Fjerd. Londini draagt uitsluitend wol uit London en Fjerd is een verre neef van Mr Popular uit Scandinavie vandaar z'n gebreide trui. Het zijn dus echte internationals!

Rockin' fast

Druk, druk, druk. Voor je het goed en wel in de gaten hebt is het alweer december. En wanneer de ene man met de baard weggaat, is de ander alweer in aantocht. Maar wij hebben een heel efficiënte manier gevonden om het huis helemaal kerstboomklaar te maken....

En nog een paar mooie kiekjes van het resultaat:

Get wild

Een tijdje geleden werd ik nog voor gek verklaard wanneer ik de haak- en breinaalden erbij pakte. Maar nu zijn de handwerkboeken en de Stitch 'n Bitch clubs niet aan de slepen. Dat terwijl onze eigen Bak&Brei club toch al wel een jaar bestaat (voor de niet insiders: hierbij bakken we allemaal iets lekkers dat we al kwebbelend en breiend en hakend opeten).

Maar nu last ik laatst een geweldig nieuwsbericht. Wildbreien is namelijk gekozen tot het mooiste nieuwe woord van 2011. Het woord kreeg de meeste stemmen bij een verkiezing op de site van het Instituut voor Nederlandse Lexicologie en wordt ook wel omschreven als straatbreien: 'het breien van kleurige lappen om onder andere lantaarnpalen, bankjes, bruggen of bomen om het straatbeeld op te fleuren'. En hoewel ik liever brei om m'n eigen huiskamer op te fleuren is het toch leuk, zo'n gevoel van nationale brei-trots!